آلبرتو دی مینین

استاد تمام مدیریت در Scuola Superiore Sant’Anna (پیزا، ایتالیا) و رئیس کلاس علوم اجتماعی این دانشگاه از سال ۲۰۲۵. او همچنین مدیر ارشد نوآوری مرکز ملی آینده تنوع زیستی ایتالیا (NBFC) و سردبیر مشترک مجله R&D Management است. نماینده ایتالیا در گروه کاری سیاست نوآوری و فناوری OECD و پژوهشگر وابسته در Berkeley Roundtable on the International Economy (BRIE) در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است.

دارای مدرک دکترا در برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی و کارشناسی ارشد سیاست عمومی از Georgia Institute of Technology است. پژوهش‌های او بر مدیریت نوآوری، نوآوری باز، انتقال فناوری، مدیریت مالکیت فکری و بین‌المللی‌سازی تحقیق و توسعه متمرکز است. مقالات متعددی در مجلات معتبر از جمله Research Policy، California Management Review، R&D Management و Journal of International Business Studies منتشر کرده است. او همچنین به‌عنوان مشاور سیاست نوآوری برای وزیر آموزش و پژوهش ایتالیا و کمیسیون اروپا فعالیت کرده و ستون‌نویس روزنامه Il Sole 24 Ore است.

تخصص

نوآوری باز، مدیریت نوآوری و انتقال فناوری، مدیریت مالکیت فکری و R&D، مدل‌های کسب‌وکار، سیاست نوآوری و علم و فناوری.

مباحث بررسی شده در این سخنرانی

  • ارتباط تعامل دانشگاهی با تجاری‌سازی
  • تفاوت پژوهش مشترک و پژوهش قراردادی
  • تعامل به‌عنوان پیش‌نیاز انتقال رسمی
  • پژوهش مشترک ثبت اختراع و شرکت زایشی را افزایش می‌دهد
  • پژوهش قراردادی مجوزدهی را افزایش می‌دهد
  • مکمل بودن هر دو نوع تعامل
  • داده‌های طولی دانشگاه‌های ایتالیا
  • انتقال اغلب پس از تعاملات قبلی شکل می‌گیرد
  • اهمیت سیاستی پیوند دانشگاه-صنعت
  • تجربه دفتر انتقال فناوری برای مجوزدهی مهم است

هشتمین کنفرانس بین‌المللی مدیریت فناوری و نوآوری | ۲۱–۲۲ آذر ۱۳۹۷