English
کنفرانس بین المللی مدیریت فناوری و نوآوری

راهنمای نگارش مقالات تجارب عملی

راهنمای نگارش مقالات مرتبط با تجارب عملی در

کنفرانس بین المللی مدیریت فناوری

 

 

مقدمه:

 

در طول تاریخ بشر انتقال تجارب از انسانی به انسان دیگر و از نسلی به نسل بعد،  نقش مهمی در رشد دانش بشر داشته و بخش قابل توجهی از حوزه دانشی را تشکیل می‏دهد. این تجارب با گذر زمان و تکرار تبدیل به قواعد کلی و گزاره‏های علمی می­شوند که می توانند توانمندی­های علمی و فناورانه سازمان را نحت تاثیر قرار دهند. در با توجه به تأثیر شگرف تجارب بشر در سیر ارتقائی علوم (مخصوصأ علوم مدیریت)، لازم است تا سازمان ها نسبت به مستندسازی  تجارب؛ شامل تحارب موفق و ناموفق، و نگهداری آنها در حافظه سازمان اقدام کنند. هدف از این کار بهره‏گیری از تجارب موفق و پرهیز از تکرار  تجارب  ناموفق در داخل سازمان و دوم  انتقال این تجارب به مدیران و مشاوران دیگر سازمان ها  است.  در همین راستا فرایند دریافت و ارائه "تجارب عملی" مدیران،در دستور کار ششمین کنفرانس بین المللی مدیریت فناوری قرار گرفته است. خواهشمندیم با ارائه تجارب عملی خود ما را یار کنید تا امکان:

  • دسترسي به دانش نوآورانه مدیران در سطح كشور؛
  •  ترويج فرهنگ همكاري بین سازمانی؛
  • و ايجاد احساس نياز به جلب همكاري متخصصان و نخبگان شرکت کننده در کنفرانس را فراهم نماییم.

پیوست 1: راهنمای مستندسازی تجربیات علمی و فناورانه

 

چگونگي و شيوه نگارش مورد (مورد نگاري) در فهم مساله نقش اساسي و تعيين­ كننده­اي دارد، براي موردنگاري نمي­ توان از اصول و قاعده هاي قطعي سخن گفت، اما بطور كلي مي­توان هر مورد، ويژگي­ هاي مقبول را، محصول فرايندي دانست كه از قواعدي پيروي می كند كه در پي مي­ آيد.

 

قواعد كلي در موردنگاري

 

قضاوت پيرامون ماهيت يك مورد مستلزم تحليل سه موضوع زير است:

 

الف) ميزان اهميت مساله محوري (يا موضوع اصلي) كه اساس تشكيل دهنده مورد است.

 

ب) شيوه و سبك نگارشي كه براي نگارش مورد انتخاب شده است.

 

ج) كانون­هاي كندوكاو (پرسش­های تحقیق) تا چه حد ارزش بررسي دارند.

 

موردها علي رغم تنوع، مي توانند در نگاشته شدن، از قواعدي تبعيت كنند، كه كليات اين قواعد عبارتند از:

 

1)        موقعيت سازماني و روابط اداري اشخاص (بايد متناسب با هدف مورد) كاملا مشخص باشد.

2)        تنظيم مطالب در متن به نحوي که بتوان به كمك داده­ها، اطلاعات و معلومات آن به راه حل­ هايي برسد.

3)        اهداف یادگیری و مخاطبان مشخص شود.

4)        مورد می بایست به گونه­ ای نوشته شود که اهداف یادگیری را برآورده سازد و در حد فهم مخاطبان باشد (در حد لزوم مبانی علمی داشته باشد)

5)        جز در مواردي كه مصحلت ايجاب مي كند، به جاي عناوين و نام هاي مستعار، بهتر است اسامي حقيقي نوشته شود.

6)        چنانچه اطلاعات و جزئيات زيادتري از آنچه در متن  وجود داشته باشد و بتوان براي اثبات و فهم مطلب از آنها كمك گرفت بايد آنها را در قسمت پيوست مورد آورد.

7)        موردنگار نبايد در نتيجه گيري از مورد، جهت دهي كند، اين موردكاوان هستند كه پس از بررسي و تحليل مورد (موردكاوي) به نتيجه گيري مي پردازند.

8)        نبايد مورد به گونه اي ساختگي نوشته شود تا همه شركت كنندگان به يك راه حل واحد برسند.

9)        مطالب به شیوه روایتی بیان گردد؛ که می­تواند به ترتیب زمانی و بدون برگشت به عقب، به ترتیب اهمیت یا زمان و شرایط در ابتدا گفته شود.

10)     پیشنهاد اولیه (Case Outline) شامل سرفصل ­های اصلی، فرعی، عناوین، جدول­ ها و اشکال تهیه شود.

11)     از بكاربردن واژه هايي كه جنبه مبالغه آميز دارد خودداري شده و اصل وفاداري به واقعيت ها رعايت شود.

12)     نشانه گذاري درست و املاي درست كلمات و اصول نگارش يكسان، رعايت شود.

13)     ساده نويسي،‌ به كاربردن جمله هاي كوتاه و روان و اصول ويرايشي بايد رعايت شود.

14)     از جمله هاي نامفهوم و پيجيده كه فهم مطالب را دشوار مي كند دوري شود و  جمله ها بايد به ترتيبي كنار هم قرار گيرند كه بيانگر مفاهيم مرتبط با هم باشند.

15)     مطالب بايد بنحوي كه موردكاو را به تفكر وادارد تنظيم شوند و حس ابتكار را در او بيدار كند.

16)     اطلاعات بنحوي كه موردكاو بتواند آنها را به سهولت تعبير و تفسير نمايد، انتقال يابد.

17)     توجه به عدم دخالت عواطف و احساسات موردنگار در نگارش مورد و انعكاس وقايع آن طور كه اتفاق افتاده اند.

18)     از دوگانگي و تضاد در بيان مطالب دوري شود.

 

ساختار كلي موردنگاري

 

انتظار می رود ساختار کلی موردنگاری شامل بخش های زیر باشد:

 

بخش اول: كليات (طرح مورد پژوهي)

 

1)     مساله اصلي و مسائل فرعي يا ظرفيت بلا استفاده به عنوان هسته اصلي تجربه رخ داده

2)     اهميت و ارزش تجربه رخ  داده در حل مساله يا بهره از ظرفيت

3)     چگونگي آگاه شدن (تشخيص) از وجود مساله/ ظرفيت

4)     زمان تجربه حاصل شده

5)     مكان وقوع تجربه (سازمان/ شركت و بخش مربوط به آن)

6)     مدل علمي روش رويكرد مورد استفاده براي حل مساله يا بهره گيري از ظرفيت (در صورت وجود)

7)     ابزارهاي بكار رفته براي تجربه كاوي (ارزيابي اعتبار آموزه ها)

8)     شرح چند واژه و اصطلاح مهم و مرتبط براي فهم بهتر تجربه

 

بخش دوم: مروري بر ادبيات موضوع

 

در اين بخش مقاله اي، با حداقل استفاده از منابع معتبر، بروز و مرتبط درباره ابعاد علمي و مفهومي مساله و موضوع اصلي (با رعايت كليه قواعد مقاله نويسي علمي) تهيه مي شود.

 

بخش سوم: ساختار تجربه نگاري(سند نگاري)

 

1)     مقدمه اي در باره سازمان و وضعيت و شرايط آنكه به گونه اي با مساله مورد نظر ارتباط پيدا مي كند و زمينه ساز آشنايي مورد پژوه يا بستر رخدادي باشد كه در آن تجربه شكل گرفته است.

2)     تشريح شرايط سازمان قبل از وقوع تجربه

3)    تشريح چگونگي پي بردن به وجود مساله اصلي (يا ظرفيت بلا استفاده) و چرايي رخداد و ظهور آن، تفكيك و شناسايي مسائل فرعي ناشي از آن و سپس تعريف هر يك و تشريح نقش عوامل گوناگون درون و برون سازماني(مشاوران و ذي نفعان) در شناسايي و تعريف مساله به روش علمي (در گزارش اين مرحله بايد با استفاده از يكي از ساختارهاي نگرشي نوع و ميزان، نقش ها، روابط ايجاد شده بين افراد در قالب سازماني... در شناخت و فرموله كردن مساله و ظرفيت تشريح گردد).

4)    اقدامات انجام شده براي حل مساله و بهره گيري از ظرفيت با كمك عوامل درون و برون سازماني (فرايند توليد و ايجاد راه حل ها،‌ چگونگي انتخاب راه حل مطلوب، اجراي راه حل و چگونگي آن، مديريت اجرا، دريافت بازخوردها).

5)     تشريح نتايج كيفي بدست آمده در حين و انتهاي تجربه در سطح سازمان و كاركنان از بكارگيري راه حل(درصورت کاربرد)

6)     تشريح نتايج كمي بدست آمده در حين و انتهاي سطح سازمان و كاركنان از بكارگيري راه حل (در صورت کاربرد)

7)     آموزه هاي (احكام/ قواعد/ اصول) استنباطي از انجام تجربه (رازهاي موفقيت/ دلايل شكست).

 

بخش چهارم: تجزيه و تحليل داده ها

 

1) ارايه جمع بندي مجموعه نظرات دريافتي از صاحب نظران درباره آموزه ها

2) تحليل توصيفي داده ها (جداول، نمودارها)

3) تحليل استنباطي داده ها

در اين بخش مورد پژوه آمار و اطلاعات كاربردي كه از بكارگيري ابزارهاي گوناگون مانند پرسشنامه، چك ليست و مصاحبه كه صاحب نظران متن رخداد را كند و كاو (تجربه كاوي) كرده اند جمع بندي و تجزيه و تحليل مي كند. در اين بخش بايد مستندات (آمار، ارقام، نمودارهاي مرتبط با مساله و نتايج) ارايه شود.

 

بخش پنجم: نتيجه گيري و پيشنهادات

 

در اين بخش ابتدا نتيجه گيري از تجزيه و تحليل داده ها و نظرات دريافتي از صاحب نظران درباره آموزه ها ارائه و سپس آموزه هاي پيشنهادهاي برخاسته از اين نتايج، جهت استفاده از آموزه ها در برخورد با مسائل و ظرفيتهاي مشابه تدوين مي شود. شرایط و ویژگی های موقعیتها/سازمانهایی که می توانند از احکام/قواعد/اصول پیشنهادی استفاده کنند در این بخش ذکر می گردد.

طراحی و اجرا: شرکت آداک
كليه حقوق اين وب سایت‌ برای انجمن مدیریت فناوری محفوظ است.